اقیانوس به عنوان متحد راه حل های آب و هوایی: نکات کلیدی از کمپین ما #RememberTheOcean

در چند ماه گذشته، نحوه ارائه برخی از اقیانوس ها را تقویت کرده ایم بهترین راه حل برای مقابله با تغییرات آب و هوایی - در حالی که فرصت هایی را برای تغییر اقتصاد ما ارائه می دهد. 

با این حال، برای تحقق این فرصت ها، ما به یک اقیانوس سالم نیاز داریم. آی تی is بازگرداندن سلامت اقیانوس ها با کاهش شیوه های تجاری مخرب بدون به خطر انداختن معیشت امکان پذیر است.

اگر شما آن را از دست دادید، ما در زیر برخی از مهم‌ترین نکات کمپین رسانه‌های اجتماعی خود را به همراه برخی از شرکای خود که به ما کمک می‌کنند #Ocean را به خاطر بسپارید و مزایای آن برای سلامتی ما - و در نهایت، بقای ما - را مرور می‌کنیم.

می خواهید درگیر شوید؟

در زیر تصاویر گرافیکی و پست های رسانه های اجتماعی قابل دانلود برای الهام بخشیدن به دیگران برای یادگیری، ارائه و گسترش آگاهی وجود دارد. با هم، می‌توانیم مطمئن شویم که همه وقتی درباره تغییرات آب و هوایی صحبت می‌کنیم، اقیانوس را #به یاد خواهند آورد.

جعبه ابزار را دریافت کنید:

دانلود

هشتگ: #Ocean را به خاطر بسپار

به ما اشاره کنید:

• فیس بوک
• توییتر
• لینک
• اینستاگرام

اقیانوس 71 درصد از سطح زمین را پوشانده است. اما یکی از مناطقی است که کمترین سرمایه گذاری را انجام می دهد. 

اگر اقیانوس یک کشور بود، هفتمین اقتصاد بزرگ جهان را نشان می داد. با این حال، حفاظت از دریا و علم یکی از کم سرمایه‌گذاری‌ترین حوزه‌های مورد توجه در جهان بوده است. 97 درصد آب کره زمین از اقیانوس تامین می شود. اما اقیانوس تنها حدود 7 درصد از کل بشردوستانه زیست محیطی در ایالات متحده را تشکیل می دهد، این رقم بسیار کمی است. به خصوص زمانی که مناطق نزدیک به اقیانوس بیشتر در معرض پیامدهای تغییر آب و هوای ما هستند.

اقیانوس نقش مهمی در تنظیم تغییرات آب و هوایی دارد.

کربن آبی CO2 است که به شکل زیست توده و رسوبات توسط اقیانوس و اکوسیستم های آن جذب و ذخیره می شود. این شامل جنگل های حرا، باتلاق های نمکی و علفزارهای دریایی است. کربن آبی موثرترین روش برای ترسیب و ذخیره سازی طولانی مدت کربن است. 

حرا به تنهایی حدود 10 برابر بیشتر از جنگل های خشکی دی اکسید کربن ذخیره می کند. آنها کمتر از 2٪ از محیط های دریایی را تشکیل می دهند، اما 2-10٪ دفن کربن را تشکیل می دهند. با رشد مانگروها، CO15 را می گیرند و از آن به عنوان بلوک ساختمانی برای برگ ها، ریشه ها و شاخه های خود استفاده می کنند. هنگامی که برگ ها و مانگروهای مسن تر می میرند، به کف دریا می افتند و کربن ذخیره شده را با خود می برند. یک هکتار جنگل حرا می تواند حدود 2 پوند کربن در سال ذخیره کند. این تقریباً همان مقداری است که توسط یک اتومبیل در حال رانندگی در سراسر ایالات متحده و برگشت منتشر می شود.

اقیانوس و آب و هوای ما به طور جدایی ناپذیری به هم مرتبط هستند.

اقیانوس یک مخزن کربن عظیم است که از ما در برابر بدترین تغییرات آب و هوایی محافظت می کند. همچنین تغییرات آب و هوایی را کاهش می دهد، اکسیژنی را که تنفس می کنیم تولید می کند و بیشتر غذایی که می خوریم را تولید می کند. و این بزرگترین راه حل ما برای جذب و ذخیره کربن مبتنی بر طبیعت. در واقع، اقیانوس ها حدود 30 درصد از CO2 منتشر شده را از آغاز انقلاب صنعتی جذب کرده اند.  

اقیانوس همچنین بار عمده تغییرات آب و هوایی را متحمل می شود و در حال حاضر اثرات قابل توجهی را تجربه می کند.

بیش از 90 درصد گرمای اضافی حاصل از گازهای گلخانه ای توسط اقیانوس ها جذب شده و در نتیجه دما، الگوهای آب و هوا و سطح دریاها تغییر می کند. همانطور که اقیانوس ما گرم می شود، مهاجرت ذخایر اصلی ماهی را مختل می کند و یکپارچگی عملکردی اکوسیستم ها را به خطر می اندازد. 

افزایش CO2 اتمسفر منجر به یک محیط دریایی اسیدی تر می شود اسیدی شدن اقیانوس ها، که بر فرآیندهای فیزیولوژیکی بسیاری از گونه های دریایی تأثیر می گذارد. هنگامی که اقیانوس CO2 بیشتری جذب می کند، سطح اکسیژن در آب کاهش می یابد و برای بسیاری از ماهی ها، به ویژه کوسه ها و ماهی تن نامناسب می شود.

صخره های مرجانی غذا و سرپناه 25 درصد از کل ماهی ها و امرار معاش میلیون ها نفر را فراهم می کند. اما گرم شدن دمای اقیانوس ها باعث سفید شدن مرجان ها و بیماری های عفونی می شود. اسیدی شدن اقیانوس ها رشد مرجان ها را کاهش می دهد و افزایش سطح دریا می تواند به افزایش سطح رسوب در صخره های مرجانی کمک کند و به معنای واقعی کلمه آنها را خفه کند. طوفان های قوی تر و مکرر تر نیز می توانند مرجان ها را از بین ببرند و تغییرات در جریان های اقیانوسی تعادل اکوسیستم طبیعی را مختل می کند.

خبر خوب این است که حیاتی ترین اکوسیستم های ما می توانند بهبود یابند اگر شرایط سالمی برای آنها فراهم کنیم. 

طبیعت همیشه بهترین راه حل، چرخه کربن را داشته است. جذب کربن مبتنی بر طبیعت به معنای احیای حرا و سایر اکوسیستم های ساحلی و دریایی است. کشاورزی بازسازی شدهو احیای جنگل برای حذف و ذخیره CO2 در گیاهان و خاک. این استراتژی‌های مبتنی بر طبیعت نه تنها بی‌عدالتی‌های زیست‌محیطی و اقتصادی را کاهش می‌دهند، بلکه ذخیره‌سازی طولانی‌مدت کربن را به عنوان یک مزیت جهانی ارائه می‌کنند. برای آن، ما باید از اقیانوس محافظت کنیم. و ما باید این کار را به زودی انجام دهیم، زیرا این زیستگاه ها برای بقای طولانی مدت ما بر روی زمین حیاتی هستند. 

175,000 جزیره زمین خانه بیش از 600 میلیون نفر است.. این جزایر در برابر چالش های جهانی که ما با آن روبرو هستیم، بسیار آسیب پذیر هستند.

تغییر الگوهای آب و هوا، بالا آمدن سطح دریا، گرم شدن اقیانوس و مصرف بیش از حد همه جوامع جزیره‌ای را با شدت بیشتری تحت تأثیر قرار می‌دهد. و تغییرات در محیط دریایی شیلات را ویران می‌کند و اکوسیستم‌هایی را که بسیاری از معیشت جزیره‌ها به آن وابسته هستند، تخریب می‌کند. کشورهای جزیره ای کوچک در حال توسعه، مانند باهاما، هائیتی یا فیجی، 2/3 کشورهایی را تشکیل می دهند که بیشترین تلفات نسبی را از بلایای طبیعی متحمل می شوند.

جزایر خانه و امرار معاش برای ساکنان خود فراهم می کنند. آنها همچنین از منحصر به فردترین و منزوی ترین سیستم های طبیعی جهان پشتیبانی می کنند و بخش عمده ای از صنعت گردشگری جهانی ما را به خود اختصاص می دهند. سیاست‌های آگاه به جزیره می‌توانند به حداقل رساندن اثرات منفی چالش‌های اجتماعی-اقتصادی و زیست‌محیطی و حفظ مقاصد سفر و خانه‌ها برای میلیون‌ها نفر کمک کنند. 

اقیانوس سیستم های جهانی را هدایت می کند که زمین را برای نوع بشر قابل سکونت می کند.

بیش از 3 میلیارد نفر برای امرار معاش به تنوع زیستی دریایی و ساحلی وابسته هستند. بدون یک اقیانوس سالم، نه تنها آن جوامع در خطر هستند، بلکه کل وجود ما نیز در خطر است.

اقیانوس ما چیزهای زیادی برای ما فراهم می کند. وظیفه ما این است که از اقیانوس به همان اندازه که از ما مراقبت می کند مراقبت کنیم.

با کمک کنندگان و شرکای خود، می توانیم راه حل های جهانی برای تغییرات آب و هوا پیدا کنیم.