De zevende vergadering van de Wereldwijde milieufaciliteit (GEF) vond plaats in Vancouver, Canada, op de traditionele en niet-afgegeven landen van de landen Musqueam, Squamish en Tsleil-Wauth. De Algemene Vergadering komt elke vier jaar bijeen en is het orgaan dat de financieringsinspanningen coördineert om bedreigingen voor het milieu aan te pakken, zoals klimaatverandering, verlies aan biodiversiteit, vervuiling en verschillende factoren die de gezondheid van land en oceaan belemmeren. Het bracht 185 milieuleiders uit verschillende landen, regeringen, internationale organisaties, bedrijven, de academische wereld en het maatschappelijk middenveld samen. Onder hen waren de stemmen van inheemse gemeenschappen, vrouwen en jongeren.

De Ocean Foundation had als waarnemersorganisatie de gelegenheid om de inspanningen van de GEF te observeren bij het integreren van maatschappelijke organisaties en het bevorderen van nieuwe partnerschappen voor mondiale doelstellingen, met name op het gebied van het behoud van de oceaan. We hebben eerder meegewerkt aan GEF-projecten en zijn enthousiast over het voorstellen van nieuwe projecten in samenwerking met verschillende partners. Onze deelname aan de GEF-vergadering was een positieve en gastvrije ervaring.

“We zullen nu dus niet alleen spreken over integratie, maar ook over inclusiviteit en impact. We zullen het maatschappelijk middenveld, vrouwen, inheemse groepen en jongeren de mogelijkheid geven om te delen in het besluitvormingsproces van het GEF-partnerschap. We zullen de filantropische organisaties en uiteraard de particuliere sector er actief bij betrekken. We zullen ook subnationale besluitvormingsniveaus onderzoeken.”

– GEF-CEO Carlos Manuel Rodríguez

De Vergadering lanceerde het Global Biodiversity Framework Fund waarover overeenstemming was bereikt tijdens COP15 in Montreal in december 2022 als onderdeel van het besluit van de GEF-raad om de implementatie van het Kumming-Montreal Global Biodiversity Framework te ondersteunen. De Vergadering heeft ook amendementen aangenomen op het Instrument voor de oprichting van een geherstructureerd GEF, waardoor het kan voldoen aan het Volle Zeeverdrag dat in juni 2023 in New York City is aangenomen. Het Verdrag is deze maand, september 2023, opengesteld voor ondertekening.

Als onderdeel van de Vergadering vonden andere bijeenkomsten plaats, zoals de Dialoog met de Secretariaten van de Multilaterale Milieuovereenkomst (MEA) en de GEF, een Inheems en Lokaal Kennisevenement en het allereerste Partnerschapsforum, waar werd besproken hoe de GEF de erkenning en empowerment van Inheemse volkeren, jongeren, vrouwen en het maatschappelijk middenveld.  

Sleutelfaciliteiten:

In een keynote-toespraak van Rashid Sumaila van de Universiteit van British Columbia besprak hij het belang van het redden van de oceaan aan de hand van drie belangrijke punten:

  1. Infinity Fish-concept: Sumaila introduceerde zijn boek ‘Infinity Fish’, waarin hij het idee benadrukte dat vis een duurzame en hernieuwbare hulpbron voor de mensheid kan zijn, als hij op verantwoorde wijze wordt beheerd.
  2. Universele toegang tot onderwijs: Tijdens de discussie werd benadrukt dat universele toegang tot onderwijs, vooral voor meisjes en jongens, van cruciaal belang is bij het aanpakken van de uitdagingen op het gebied van het behoud van de oceaan.
  3. Verschillende stemmen betrekken: Om oplossingen te vinden voor het behoud van de oceanen werd de nadruk gelegd op de actieve betrokkenheid van jongeren, vrouwen en inheemse leiders, waarbij hun belangrijke rol werd erkend bij het vormgeven van een duurzame toekomst voor onze oceanen.

Het rondetafelgesprek concentreerde zich op het onderwerp ‘Het vergroten van de beleidscoherentie tussen sectoren om de financieringskloof voor natuur en klimaat te overbruggen’. Belangrijke punten inbegrepen:

  1. Perspectief van beslissers: Vertegenwoordigers bespraken het belang van beleidscoherentie en de rol ervan bij het aanpakken van het financieringstekort voor natuur- en klimaatinitiatieven.
  2. Uitdagingen en randvoorwaarden: Beleidsmakers deelden hun visie op de uitdagingen en voorwaarden die nodig zijn om de beleidscoherentie te vergroten. Ze onderzochten ook manieren om deze omstandigheden op zowel nationaal als internationaal niveau te vergemakkelijken.
  3. Innovatieve instrumenten en mechanismen: De discussie ging over innovatieve instrumenten, mechanismen en raamwerken die de beleidscoherentie voor natuur- en klimaatinitiatieven kunnen helpen verbeteren.

GEF-CEO Rodríguez benadrukte de noodzaak voor landen om silo's af te breken en samen te werken door middel van effectieve beleidsimplementatie, waarbij hij beleid erkende als een krachtig instrument om positieve verandering op deze kritieke gebieden te bewerkstelligen.

Het rondetafelgesprek, gemodereerd door Thomas Tomich van de Universiteit van Californië, Davis, concentreerde zich op de uitdaging om de kloof tussen wetenschap en beleid te overbruggen voor een gezondere planeet en mensen. Belangrijke punten uit de discussie waren onder meer:

  1. Complexe systemen als ‘slechte problemen’: Tomich noemde de transformatie van complexe systemen een ‘slecht probleem’, waarmee hij de veelzijdige en uitdagende aard ervan aanduidde.
  2. Elementen van effectief nationaal beleid: Sara Scherr, voorzitter van EcoAgriculture Partners, benadrukte het belang van effectief nationaal beleid, dat lokale partners expliciet zou moeten erkennen, technische diensten zou moeten institutionaliseren, toegang zou moeten bieden tot financiële en zakelijke informatie, en kennisuitwisseling zou moeten aanmoedigen.
  3. Integratie van wetenschap en beleid: M. Sanjayan, CEO van Conservation International, benadrukte de noodzaak om een ​​brug te slaan tussen wetenschap en beleid, en benadrukte dat hoewel de wetenschap objectief gegevens gebruikt en hypothesen test, de toepassing ervan afhankelijk is van beleid, betrokkenheid van de gemeenschap, begrip van lokale behoeften en inheemse wijsheid.
  4. Het meten van menselijke ontwikkeling: Kwaku Afriyie, minister van Milieu, Wetenschap, Technologie en Innovatie in Ghana, pleitte voor het meten van de menselijke ontwikkeling in plaats van zich uitsluitend te concentreren op de economische groei en zette vraagtekens bij het gebruik van marktmechanismen.
  5. Kennis in actie: Ani Dasgupta, president van het World Resources Institute, benadrukte dat kennis moet resulteren in tastbare verandering, waarbij ze het belang benadrukte van het verzamelen van bewijsmateriaal, toepassing in de praktijk en het opschalen van succesvolle resultaten.
  6. Het aanpakken van ‘slechte problemen’: Blake Ratner van GEF STAP benadrukte dat het oplossen van ‘slechte problemen’ een alomvattend begrip vereist van hoe menselijke systemen functioneren en drong aan op real-time evaluatie van beleid om deze complexe uitdagingen het hoofd te bieden.

Over het geheel genomen onderstreepte de discussie de behoefte aan holistische benaderingen die wetenschappelijke kennis combineren met effectief beleid, betrokkenheid van de gemeenschap en een focus op menselijk welzijn en duurzaamheid.